Η ιστορία του Τζούντο

Ο Τζιγκόρο Κάνο γεννήθηκε στο χωριό Mikatse στην επαρχία Hyogo

Kobe στις 28 Οκτωβρίου 1860 και είναι απόγονος μιας οικογένειας που ήταν
στην αυλή του αυτοκράτορα. Ήταν πτυχιούχος πολιτικών και οικονομικών
επιστημών του πανεπιστημίου του Kyoto (1881 – 1884) αλλά και άριστος
γνώστης της παιδαγωγικής της φυσικής αγωγής και των πολεμικών τεχνών.


Από πολύ μικρός του άρεσαν οι πολεμικές τέχνες και εξασκήθηκε στο
Τζου Τζίτσου σε στυλ Tenjin Shin-Yo-Ryu με το δάσκαλο Fukura Hachinosuke
και μετά το θάνατό του, το 1879, γίνεται μαθητής του Ikudo Tsune-toshi και
Masashi Iso στο σχολείο Kito-Ryu. Το 1882 ανοίγει το δικό του σχολείο (Dojo)
που είχε μόνο 12 Tatami(στρώματα) στο ναό Eisho-Ji στο Τόκυο, με βοήθεια
από τους μαθητές του Saigo Shiro, Yokohama Sakujiro και Yamashita
Yoshiachi που πήραν από τα χέρια του τις πρώτες μαύρες ζώνες.

Ο Τζιγκόρο Κάνο εμπνευσμένος από τους μοναχούς Σαμουράι και
το Τζου Τζίτσου ήθελε να δημιουργήσει ένα άθλημα, το οποίο να μην είναι
επικίνδυνο και να προκαλεί το ανθρώπινο ενδιαφέρον σε περίοδο ειρήνης. Το
Τζου Τζίτσου ήδη από το 1871 άρχιζε να εγκαταλείπεται καθώς είχε φτάσει
να είναι μια συλλογή διάφορων τεχνικών χωρίς αληθινό νόημα. Το τζούντο
λοιπόν ήρθε να καλύψει αυτό το κενό.
Εκμεταλλεύτηκε την επίσημη θέση που είχε και έρχεται στην Ευρώπη
το 1899 και κάνει επιδείξεις τζούντο στην Μασσαλία. Μετά πηγαίνει
περισσότερες φορές σε επίσημες αποστολές στην κίνα και Ευρώπη (1902,
1905, 1912) για να δείξει τις τεχνικές Judo. Το 1915 ο βασιλιάς της Σουηδίας
του έδωσε μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες για την προσπάθειά του
να προβιβάσει το άθλημα, Μετά τη συνταξιοδότησή του αφιερώθηκε στην
προσπάθεια να απλώσει το τζούντο σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας
πολλούς δασκάλους στο ανώτερο σχολείο του Τζούντο- Κόντοκαν.
Το 1938 πέθανε όταν γύρισε από το Κάιρο όπου ήταν εκπρόσωπος
της Ιαπωνίας στην διεθνή επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων.

Χρονολόγιο του Τζίγκορο Κάνο

1860: Γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου στο Μικάγκε, της επαρχίας Χιόγκο και
πήρε το όνομα Σινοσούκε. Ήταν ο τρίτος γιος του Τζιροσάκου Μαρεσίμπα
Κάνο.

1871: Εκπαιδεύτηκε υπό τον Κέιντο Ουμπουκάτα σε ιδιωτικό σχολείο του
Τόκιο (Σεϊτάτσου Σοτζούκου).

1873: Προκειμένου να λάβει ειδική μόρφωση στην αγγλική και γερμανική
γλώσσα, εγγράφηκε σε ιδιωτικό σχολείο του Τόκιο (Ικουέι Γκιτζούκου).

1874: Εγγράφηκε σε σχολή ξένων γλωσσών του Τόκιο.

1875: Εγγράφηκε στη Σχολή Καϊσέι.

1877: Η πρώτη του επαφή με το Ζίου Ζίτσου (σ.σ. τζουτζούτσου) στη σχολή
Τένσιν Σιν`γιο με εκπαιδευτή τον Χατσινοσούκε Φουκούντα.

1881: Αποφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο, έχοντας
στην κατοχή του πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες, στην πολιτική οικονομία και
τη φιλολογία.

1882: Έγινε λέκτορας και μετέπειτα καθηγητής στο Γκακουσουίν, ενώ την ίδια
χρονική περίοδο ίδρυσε το Κόντοκαν (σ.σ. Σχολή για τη Μελέτη της Οδού).

1883: Ίδρυσε και διηύθυνε το Κόμπουνκαν, που ήταν ένα σχολείο για κινέζους
μαθητές.

1886: Διορίστηκε αντιπρόεδρος του Γκακουσουίν.

1889: Αποδέχθηκε θέση στο Αυτοκρατορικό Τμήμα Νοικοκυριών,
υποβάλλοντας παράλληλα την παραίτησή του από την αντιπροεδρία του
Γκακουσουίν. Είχε την ευκαιρία για περιοδεία γνωριμίας και μελέτης με τα
εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ευρώπης.

1891: Έγινε διευθυντής του 5ου Ανώτερου Σχολείου της Επαρχίας
Κουμαμότο.

1893: Έγινε διευθυντής του 1ου Ανώτερου Σχολείου του Τόκιο και στη
συνέχεια διευθυντής του Ανώτερου Απλού Σχολείου του Τόκιο.

1897: Υπέβαλλε την παραίτησή του από διευθυντής του Ανώτερου Απλού
Σχολείου του Τόκιο αλλά επανήλθε αργότερα στη θέση του.

1901: Για τρίτη φορά έγινε διευθυντής του Ανώτερου Απλού Σχολείου του
Τόκιο, την ίδια χρονική περίοδο που το judo (και το κέντο) είχαν γίνει πολύ
δημοφιλή.

1908: Νόμος απαιτούσε απ’ όλα τα γυμνάσια να παρέχουν εκπαίδευση στη
ξιφασκία γκέκικεν και στο Ζίου Ζίτσου (σ.σ. τζουτζούτσου).

1909: Έγινε ο πρώτος Ιάπωνας μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
(ΔΟΕ).

1922: Εξελέγη στη Βουλή των Λόρδων.

1928: Παραβρέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ, ως μέλος
της ΔΟΕ.

1938: Παραβρέθηκε στη συνάντηση της ΔΟΕ στην Αίγυπτο, όπου πρότεινε
μάλιστα οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1940 να φιλοξενηθούν στην Ιαπωνία
με την ενσωμάτωση και του judo στο πρόγραμμα. Στις 4 Μαΐου άφησε την
τελευταία του πνοή στο πλοίο που τον μετέφερε στην Ιαπωνία από το Κάιρο.

Ο Τζιγκόρο Κάνο δεν πρόλαβε να δει εν ζωή την είσοδο του Τζούντο
στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο το 1964, ούτε την ίδρυση της Διεθνούς
Ομοσπονδίας Τζούντο το 1952, την οποία είχε προτείνει ο ίδιος από τη
δεκαετία του ’30.

Άλλες σημαντικές εξελίξεις για την ιστορία του τζούντο ήταν: η ίδρυση
της Ευρωπαικής Ομοσπονδίας τζούντο το 1948, η διεξαγωγή του πρώτου
Ευρωπαικού πρωταθλήματος το 1951, το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
τζούντο στο Τόκυο το 1956. Ακόμη, το 1980 διεξήχθη για πρώτη φορά
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και για τις γυναίκες. Το 1992, στη Βαρκελώνη το
τζούντο γυναικών συμπεριλαμβάνεται και στο πρόγραμμα Ολυμπιακών
Αγώνων.

Στην Ελλάδα το τζούντο εμφανίστηκε λίγο μετά το Β’ Παγκόσμιο
πόλεμο. Το 1977 αναγνωρίστηκε επίσημα ως άθλημα και εντάχθηκε στον

ΣΕΓΑΣ ενώ το 1985 ιδρύθηκε η Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο.